جزئیات مطلب

  دعوای اصلی را همواره خواهان علیه خوانده اقامه می نماید و معمولا با مشارکت همین دو طرف به آن رسیدگی می شود و به صدور رای قاطع می انجامد. در عین حال این احتمال وجود دارد که شخص ثالثی در دعوایی که بین خواهان و خوانده در جریان است به اختیار مشارکت نموده که  به آن ورود شخص ثالث می گویند.

مهم ترین عناوین این مقاله

• دعوای ورود ثالث چیست؟
• انواع دعوای ورود ثالث
• قواعد پذیرش ورود ثالث
• در چه شرایطی به دعوای اصلی و طاری توامان رسیدگی می شود؟
• صلاحیت دادگاه در دعاوی طاری
• رسیدگی به ورود ثالث و صدور رای 

دعوای ورود ثالث چیست؟

 ورود ثالث در قانون آیین دادرسی مدنی موضوع مواد 130 تا 134  می باشد. به موجب ماده  130  قانون مزبور، هر گاه شخص ثالثی در موضوع دادرسی اصحاب دعوای اصلی، برای خود مستقلا حقی قائل باشد و یا خود را در محق شدن یکی از طرفین ذی نفع بداند، می تواند تا وقتی که ختم دادرسی اعلام نشده است، وارد دعوا گردد.
 بنابراین ثالث در این فرض به اختیار در دادرسی که بین اشخاص دیگر در جریان است، وارد می شود تا در این راه کوشش نماید که از صدور رایی که به حقوق او خلل وارد می آید، جلوگیری کند.  اما همواره پیش گیری بهتر از درمان است و ثالث با ورود خود در دعوا موجب می شود که در صورت موفقیت،  اعتراض بعدی او به رای منتفی می شود.
دعاوی طاری از قوانین و مقررات پیچیده ای پیروی می کنند لذا اگر در این خصوص به پیگیری وکیل یا مشاوره نیاز دارید از وکیل متخصص استفاده کنید.

                                                جهت اخذ مشاوره و هماهنگی، آیکون پلتفرم مربوطه را  کلیک نمایید

انواع دعوای ورود ثالث

ورود شخص ثالث ممکن است تبعی یا اصلی باشد. ورود ثالث در صورتی اصلی شمرده می شود که شخص ثالث در موضوع دعوای اصلی برای خود مستقلا حقی قائل باشد. مانند اینکه الف علیه ب، به خواسته  استرداد چند تخته فرش اقامه دعوا کند و ج که تمامی فرش های موضوع دعوا و یا تعدادی از آنها را متعلق به خود می داند، وارد دادرسی شود و نه تنها صدور حکم محکومیت خوانده را از دادگاه بخواهد، بلکه محکومیت خواهان به بی حقی را نیز درخواست کند.
ورود ثالث در صورتی تبعی نامیده می شود که ثالث خود را در محق شدن یکی از طرفین ذی نفع بداند. مانند اینکه الف به ادعای مالکیت ملکی، علیه ب که متصرف ملک است، به خواسته خلع ید اقامه دعوا نماید. ج که حق عبور از ملک مزبور را از ب انتقالی گرفته خود را در محق شدن ب ذی نفع می داند. پس می تواند با ورود ثالث در دعوا موضع ب را تقویت نماید تا با محکوم شدن الف در دعوا حق عبور او تبعا در معرض خطر قرار نگیرد. 

قواعد پذیرش ورود ثالث

در اقامه دعوای ورود ثالث، وارد ثالث اصلی باید تمامی شرایط اقامه ی دعوا را دارا باشد. پس نه تنها باید دادخواستی تمام عیار به خواسته ی ورود ثالث تنظیم و تقدیم کند، بلکه از جمله باید ذی نفع باشد. نفعی که حقوقی و مشروع بوده  و به وجود آمده و باقی باشد و شخصی و مستقیم شمرده شود. هر گاه در دادخواست هر یک از شرایط اقامه ی دعوا وجود نداشته باشد، شخص ثالث با رد دعوا رو به رو می شود. 
هر گاه شرایط اقامه دعوا وجود داشته باشد دادگاه باید به دعوایی که وارد ثالث اقامه کرده رسیدگی نماید. 
در صورتی که به دنبال وکیل در امور حقوقی، کیفری، تجاری یا اداری  هستید، می توانید از وکلا و مشاورین حقوقی گروه وکلای حقوق بشر بهره مند شوید. گروه وکلای حقوق بشر می تواند مجموعه ای از بهترین وکلا را در اختیار شما قرار بدهد. 

در چه شرایطی به دعوای اصلی و طاری توامان رسیدگی می شود؟

در صورتی به دعوای ثالث توام با دعوای اصلی رسیدگی می شود ک دو شرط داشته باشد:
1-    دعوای ثالث به منظور تبانی و یا تاخیر رسیدگی به دعوای اصلی اقامه نشده باشد. در غیر این صورت دعوا تفکیک شده و جداگانه رسیدگی می شود.
2-    دو دعوا با هم در ارتباط باشند.  مطابق ماده 133 قانون آیین دادرسی مدنی، دارا بودن ارتباط یا وحدت منشا با دعوای اصلی مشترک بین تمامی دعاوی طاری است. و در صورت وجود این شرط است که دادگاه می تواند به دعوای اصلی و طاری با هم رسیدگی نماید. در غیر این صورت باید ب هر یک جداگانه رسیدگی کند. 

صلاحیت دادگاه در دعاوی طاری

عدم صلاحیت محلی دادگاه، مانع رسیدگی به دعوای ورود ثالث نمی باشد. اما اگر دادگاه صلاحیت ذاتی نداشته باشد، با توجه به مدلول ماده 19 قانون آیین دادرسی مدنی، باید پرونده را به مرجع صالح فرستاده و در صورتی که رسیدگی به دعوای اصلی منوط به روشن شدن نتیجه دعوای طاری مزبور باشد، رسیدگی به دعوای اصلی را تا تصمیم گیری مرجع صالح متوقف نماید. در صورت وجود تمامی شرایط، دادگاه باید به دعوای اصلی و دعوای ورود ثالث تواما رسیدگی کند و در رای واحدی نسبت به هر دو دعوا تصمیم گیری کند.

رسیدگی به ورود ثالث و صدور رای

شروع رسیدگی دادگاه به دعوای ورود ثالث نیز مستلزم تقدیم دادخواست است. این امر نه تنها از قاعده کلی که در ماده 48 قانون آیین دادرسی مدنی برداشت می شود بلکه در موارد 130 و  131 قانون آیین دادرسی مدنی تصریح شده است.
 در لزوم تقدیم دادخواست با توجه به اطلاق مواد مزبور باید پذیرفت که بین ورود ثالث اصلی و تبعی تفاوتی وجود ندارد. مهلت ورود ثالث در مرحله نخستین یا تجدید نظر تا زمانی که ختم دادرسی اعلام نشده، با منع قانونی مواجه نیست و تاریخ آگاهی ثالث از دادرسی  تاثیری در پذیرش دعوای ورود ثالث ندارد. 
دعوای ورود ثالث مانند سایر دعاوی طاری باید با دعوای اصلی تواما رسیدگی شود.  وارد ثالث اصلی خواهان شمرده می شود و تمامی احکام و آثار خواهان بر وی مترتب می شود. 
 اما در ثالث تبعی، وضعیت به شکلی است که شخص وارد ثالث، جهت تقویت موضع وارد دعوا شده است. بنابراین نمی تواند از رایی که علیه طرف مزبور صادر می شود، شکایت نماید.

تماس با گروه وکلای حقوق بشر  
در صورت انتخاب وکلای این مجموعه مطمئن باشید که از بهترین و سریع ترین روش ها برای موفقیت شما در پرونده استفاده می کنند. این مجموعه حقوقی علاوه بر علم و تخصص خود، برای اعتماد موکل ارزش و احترام قائلند و تمام تلاش خود را در راستای حفظ منافع و مصلحت موکل انجام می دهند. با گسترش فضای مجازی و استفاده بیشتر در حوزه کسب و کارهای اینترنتی چنانچه به راهنمایی حقوقی نیاز داشتید، می توانید با وکیل آنلاین یا وکیل جرایم اینترنتی گروه وکلای حقوق بشر در ارتباط باشید.
همچنین اگر در صدد منعقد کردن قرارداد هستید، توصیه می کنیم جهت جلوگیری از بروز مشکلات حقوقی، تنظیم قراداد را به  وکیل در تنظیم، فسخ و ابطال قراردادها  بسپارید.

                                                جهت اخذ مشاوره و هماهنگی، آیکون پلتفرم مربوطه را  کلیک نمایید